Proefschriften Verpleegkunde

• Ja

• Ja

Palliative care for patients with incurable esophageal cancer aims to alleviate symptoms to improve their quality of life. A commonly method involves the placement of self-expanding metal stents to enhance food passage. While this approach is generally effective, complications may arise, often necessitating additional endoscopic interventions and potentially impacting patients’ quality of life. This thesis seeks to offer new insights into stent placement as a palliative treatment and provide an understanding of complications post-stent placement.

The thesis commences with a comprehensive overview of the literature on palliation of dysphagia in patients with esophageal cancer. For patients with a life expectancy fewer than three months, esophageal stent placement is recommended due to its rapid relief of dysphagia. Although brachytherapy has traditionally been the recommended treatment for patients with a life expectancy of over three months, recent data suggest that external radiotherapy could be an effective and safe alternative.

New oncological treatments and improvements in patient survival might influence the response and outcome of self-expanding metal stent placement. These changes are analyzed in a retrospective study spanning 23 years. Despite the introduction of new esophageal stent designs, the number of patients experiencing renewed dysphagia after stent placement did not decrease. However, the incidence of severe complications decreased. One of the most disruptive symptoms in cancer patients is pain. Sixty percent of patients experienced significant pain immediately after esophageal stent placement, and over 30% still required opioids two weeks after the procedure. There is no difference between fully covered and partially covered esophageal stents concerning complications and recurrence of dysphagia.

The thesis closed with the clinical outcomes of placing duodenal stents for malignant conditions over a 20-year period. Over time, total survival decreased, and more than half of the patients experienced symptom recurrence after duodenal stent placement.

Palliatieve zorg voor patiënten met ongeneeslijke slokdarmkanker draait om het verlichten van symptomen om hun kwaliteit van leven te verbeteren. Een veelgebruikte methode is het plaatsen van zelf-ontplooiende metalen stents om de voedselpassage te verbeteren. Hoewel dit doorgaans effectief is, kunnen complicaties optreden. Deze complicaties vereisen vaak aanvullende endoscopische ingrepen en kunnen de levenskwaliteit van patiënten beïnvloeden. Dit proefschrift heeft tot doel nieuwe inzichten te bieden over stentplaatsing als palliatieve behandeling en inzicht te geven in complicaties na stentplaatsing.
Het proefschrift start met een algemeen overzicht van de literatuur over palliatieve van dysfagie bij patiënten met slokdarmkanker. Bij patiënten met een levensverwachting van minder dan drie maanden wordt het plaatsen van een slokdarmstent aanbevolen vanwege de snelle verlichting van dysfagie. Hoewel brachytherapie traditioneel de aanbevolen behandeling is voor patiënten met een levensverwachting van meer dan drie maanden, suggereren recente gegevens dat uitwendige radiotherapie effectief en een veilig alternatief kan zijn.
Nieuwe oncologische behandelingen en verbeteringen in de overleving van de patiënt zijn van mogelijke invloed op de respons en het resultaat van het plaatsen van een zelf-ontplooiende metalen stent. Deze veranderen worden in een retrospectieve studie over een periode van 23 jaar geanalyseerd. Ondanks de introductie van nieuwe slokdarmstentdesigns daalde het aantal patiënten met hernieuwde passageklachten na stentplaatsing niet. Wel daalde de incidentie van ernstige complicaties. Een van de meest ontwrichtende symptomen bij kankerpatiënten is pijn. Zestig procent van de patiënten ervoer significante pijn onmiddellijk na slokdarmstentplaatsing en had ruim 30% van de patiënten twee weken na slokdarmstentplaatsing nog steeds behoefte aan opiaten. Er is geen verschil tussen een volledig beklede en gedeeltelijk beklede slokdarmstent in relatie tot het optreden van complicaties en terugkeer van dysfagie.
Het proefschrift wordt afgesloten met de klinische resultaten van het plaatsen van duodenumstents voor maligne aandoeningen over een tijdsperiode van 20 jaar. In de loop van de tijd na de totale overleving af en had meer dan de helft van de patiënten een terugkeer van symptomen na het plaatsen van een duodenumstent.