Proefschriften Verpleegkunde

• Ouderen

• Ja

Outcomes of hospitalisation in older adults are not exclusively positive. Mortality rates are high and, after discharge, there are often lasting limitations in daily life. Discussing the desirability of hospitalisation is not yet common practice. In this dissertation is investigated how the decision-making process for hospitalisation occurs, which goals older patients hope to achieve with hospitalisation and how these can be questioned and evaluated.
This dissertation revealed that discussing goals is not yet common practice. While goals differ from person to person. It also showed that reported outcomes of goals, i.e. whether personal goals are achieved, are more relevant than outcomes of standard questionnaires such as so-called patient-reported outcome measures (PROMs).
An instrument was developed to elicit and evaluate older patients’ goals, in order to attain a personalised outcome measure after hospitalisation. It subsequently proved difficult to evaluate this instrument according to the usual criteria of reliability, validity and responsiveness.
After hospitalisation, many older patients had achieved their goals. If outcomes were disappointing, this could lead to acceptance, frustration or remaining hopeful. This depended on personal factors, social factors and influence of caregivers, among others. Achieving goals depended mainly on subjective factors such as patient confidence in achieving goals and perceived quality of life. This makes it important for healthcare providers and patients to talk about goals, hopes, expectations and outcomes, before, during and after hospitalisation. This conversation should form the basis of decision-making.

De ziekenhuispopulatie bestaat voor een groot deel uit oudere mensen. Uitkomsten van ziekenhuisopname van ouderen zijn niet onverdeeld positief. Sterftecijfers zijn hoog en na ontslag zijn er vaak blijvende beperkingen in het dagelijks leven. Het bespreken van de wenselijkheid van ziekenhuisopname is nog niet gebruikelijk. In haar proefschrift onderzocht Van der Kluit hoe de besluitvorming tot ziekenhuisopname vorm krijgt, welke doelen ouderen met een ziekenhuisopname hopen te bereiken en hoe deze uitgevraagd en geëvalueerd kunnen worden.

Uit haar proefschrift bleek dat het bespreken van doelen nog geen gemeengoed is, terwijl doelen verschillen per persoon. Ook bleek dat gerapporteerde uitkomsten van doelen, dus of de persoonlijke doelen behaald worden, relevanter zijn dan uitkomsten van standaardvragenlijsten zoals de zogenaamde patiënt-gerapporteerde uitkomstmaten (PROMs). Een instrument werd ontwikkeld om de doelen van oudere patiënten uit te vragen en te evalueren, om zo tot een gepersonaliseerde uitkomstmaat na ziekenhuisopname te komen. Het bleek vervolgens moeilijk om dit instrument te evalueren volgens de gangbare criteria van betrouwbaarheid, validiteit en responsiviteit.

Na ziekenhuisopname hadden veel ouderen hun doelen behaald. Indien de uitkomsten tegenvielen, kon dit leiden tot acceptatie, frustratie of hoopvol blijven. Dit hing onder andere af van persoonlijke factoren, sociale factoren en invloed van zorgverleners. Het behalen van doelen hing vooral af van subjectieve factoren zoals het vertrouwen van de patiënt in het behalen van doelen en de ervaren kwaliteit van leven. Dit maakt het belangrijk voor zorgverleners en patiënten om te praten over doelen, hoop, verwachtingen en uitkomsten, voor, tijdens en na ziekenhuisopname. Dit gesprek zou de basis moeten vormen van besluitvorming.

• Uploading his/her dissertation and additional information the author agrees with publication on this website. The author should in advance obtain permission from any other copyright holders for publication on this site.