Proefschriften Verpleegkunde

• Ouderen
• Geestelijke gezondheidszorg

• Ja

• Ja

With the aging population, late-life depression is a global challenge. Health is important for older persons, but being able to participate in daily activities (again) is more important than the absence of illness. Lifestyle, including physical activity, is regarded as an important and modifiable factor to improve general health and functioning.Wassink-Vossen studied the relationship between physical activity, functional recovery and late-life depression among 510 persons aged 60 years and over who participated in the Netherlands Study of Depression in Older persons, supplemented with younger adults from the Netherlands Study of Depression and Anxiety.Her studies confirm that sufficient physical activity appears to be protective against depression. Nonetheless, the beneficial effect of sufficient physical activity on the course of depression decreases with increasing age. In contrast to previous beliefs, the level of physical activity was not dependent on the severity of the depressive disorder. Therefore, the level of physical activity appears to be a trait characteristic of the depressed person rather than a temporary state during the depressive episode. This implies that personalized lifestyle interventions are needed to increase the level of physical activity.This thesis also shows that functional recovery and remission of a depressive episode are two different outcomes. Only one in five persons with late-life depression shows a course of functional recovery. In a systematic review, Wassink-Vossen shows that collaborative care should be the framework to improve late-life depression as well as functioning. In this respect, nurses can play a crucial role.

Met de toenemende vergrijzing is depressie op latere leeftijd een wereldwijde uitdaging. Voor ouderen is gezondheid belangrijk, maar het (weer) kunnen doen van de dagelijkse dingen vinden zij vaak belangrijker dan de afwezigheid van ziekte. Leefstijl, waaronder lichamelijk activiteit, wordt gezien als een belangrijke, beïnvloedbare factor voor het verbeteren van de algemene gezondheid en het functioneren. In haar proefschrift onderzocht Wassink-Vossen de relatie tussen lichamelijke activiteit, functioneel herstel en depressie bij 510 60-plussers die deelnamen aan de Nederlandse Studie naar Depressie bij Ouderen (NESDO), aangevuld met jongere volwassenen uit de Nederlandse Studie naar Depressie en Angst (NESDA).

Haar onderzoek bevestigt dat voldoende bewegen een beschermende factor lijkt voor depressie. Wel neemt bij het ouder worden het gunstige effect van lichamelijke activiteit op het beloop van een depressie af. In tegenstelling tot wat eerder gedacht werd, blijkt de mate van lichamelijk activiteit niet afhankelijk van de ernst van een depressie. De mate van lichamelijk activiteit lijkt dus meer een persoonskenmerk dan een tijdelijk kenmerk tijdens een depressieve episode. Het stimuleren om voldoende te gaan bewegen vereist dus gepersonaliseerde leefstijlinterventies.

Ook toont het proefschrift aan dat functioneel herstel en remissie van een depressieve episode twee verschillende uitkomsten zijn. Slechts één op de vijf ouderen met een depressie heeft een beloop met functioneel herstel. Met behulp van een systematische literatuurstudie laat Wassink-Vossen zien dat geïntegreerde zorg (collaborative care) de kapstok zou moeten zijn om zowel de depressie als het functioneren te verbeteren. Hierbij is een cruciale rol weggelegd voor de verpleegkundige discipline.

• Uploading his/her dissertation and additional information the author agrees with publication on this website. The author should in advance obtain permission from any other copyright holders for publication on this site.