Proefschriften Verpleegkunde

• Wijkzorg

• Ja

District nursing care faces significant societal challenges due to ageing populations and a shortage of healthcare professionals. This dissertation emphasises the need for more scientific underpinning and the utilisation of patient outcomes to facilitate learning and improvement in district nursing practice, ensuring quality of care. The research investigates the current use of district nursing care, the impact of the COVID-19 pandemic on this field, and relevant nurse-sensitive patient outcomes. It explores how these outcomes are measured in practice and what is necessary to utilise them for learning and improvement.

The dissertation shows that evidence for district nursing care is scarce, underlining the importance of producing methodologically strong evidence. Furthermore, this dissertation demonstrates that the use of patient outcomes for learning and improvement is limited. This advocates for a different approach to implementing learning and improvement through patient outcomes. It is important to prioritize patient outcomes and create a culture of continuous learning and improvement. To achieve this, it is necessary to uniformly measure patient outcomes, optimize information systems for learning and improvement, support and empower district nursing care professionals, strengthen collaborations between professionals and stakeholders, and enhance integrated care. Achieving progress in district nursing care necessitates a reconsideration of the current organisation and funding of healthcare. By proactively strengthening the scientific evidence for district nursing, making patient outcomes an integral part of district nursing care provision, and promoting continuous learning and improvement, the quality of care in district nursing can be ensured, both now and in the future.

De wijkverpleging staat voor een enorme maatschappelijk uitdaging door de vergrijzing en een tekort aan zorgprofessionals. Meer wetenschappelijke onderbouwing en het gebruiken van patiëntenuitkomsten voor het leren en verbeteren in de wijkverpleegkundige praktijk is nodig om de kwaliteit van zorg op peil te houden.
Dit proefschrift heeft onderzocht wat welke factoren het gebruik van wijkverpleging voorspellen, wat de impact was van de COVID-19 pandemie op de wijkverpleging en welke verpleeg-sensitieve patiëntenuitkomsten relevant zijn voor de wijkverpleging, hoe deze uitkomsten worden gemeten in de praktijk, en wat nodig is om zorgresultaten in de wijkverpleging te gebruiken voor leren en verbeteren. Het proefschrift toont aan dat het wetenschappelijk bewijs voor de wijkverpleging schaars is. Dit benadrukt het belang van het genereren van methodologisch sterk wetenschappelijk bewijs.
Daarnaast laat het proefschrift zien dat patiëntenuitkomsten zeer beperkt worden gebruikt voor leren en verbeteren. Dit pleit ervoor om patiëntenuitkomsten centraal te stellen en een cultuur van continu leren en verbeteren te creëren. Om hiertoe te komen is het nodig om patiëntenuitkomsten te operationaliseren en uniform te meten, informatiesystemen te optimaliseren voor leren en verbeteren, wijkverpleegkundige zorgprofessionals te faciliteren en vertrouwen te geven, samenwerkingen tussen professionals en stakeholders te versterken en integrale zorg te vergroten. Dit vereist heroverweging van de huidige organisatie en financiering van zorg. Door proactief het wetenschappelijk bewijs voor wijkverpleging te versterken, patiëntenuitkomsten integraal onderdeel te maken van de zorgverlening, en het continu leren en ontwikkelen te bevorderen, kan de kwaliteit van zorg in de wijkverpleging worden geborgd, nu en in de toekomst.